zondag 13 februari 2011

Mijn werkwijze

Wanneer ik een gedicht maak is van tevoren niet altijd duidelijk waar het over zal gaan. Het kan spontaan ontstaan, er kan van tevoren al een beeld van zijn gevormd.

Het is moeilijk uit te leggen wat mijn thema is van mijn gedichten. Soms het besef dat wij hier zijn, dat de toekomst en het verleden er eigenlijk niet toe doen. Daarover dan te filosoferen. Zeker mijn belangstelling voor de natuur en de natuur van de mens op zich. Beiden fascineren mij.

Hoe komen mijn gedichten nu tot stand? Soms door door te halen wat niet van toepassing is en alle variaties opschrijven in een dusdanig notitieboek dat er genoeg ruimte overblijft voor eventuele overige veranderingen.

Meestal ontstaan de gedichten via associaties, klinkerrijm, eindrijm, binnenrijm. Er kan ook sprake zijn van een bepaald gekozen ritme.

Een andere beproefde methode is het " door elkaar husselen "van 2 of meerdere gedichten. Daar kunnen soms verrassende resultaten uit voortvloeien....

Ik heb ook een digitale voicerecorder waarmee ik alles opneem wat er in mij opkomt. Dat kan vaak buitenshuis in de natuur zijn. Het betreft dan alles wat er spontaan in mij opkomt. Het kan soms niet eens logisch in elkaar zitten. Het lijkt vaak dat het mij ingegeven wordt. Maar soms moet ik er behoorlijk aan sleutelen.

Karel Appel zei ooit eens: " Ik klodder maar wat aan. Ik doe maar wat. " Ik geloof ten dele dat het waar is. Het heeft ook te maken met jarenlange ervaring. Maar het blijft een raadsel hoe woorden op hun plaats vallen.

Een thema wat in mijn werk een rol speelt is het begrip tijd. Het is voor mij een filosofisch en een spiritueel begrip. Tijd speelt natuurlijk een belangrijke rol in ieders bestaan.

Ik zie mijn gedichten als een soort van een gitaaarsolo. Je weet van tevoren niet waar je uit komt. Er kunnen verschillende versies ontstaan, maar soms werkt dat niet. Ik moet in een bepaalde " flow " zitten. Bouwen en schaven aan een gedicht wil wel eens averechts weken. Mijn gedichten zijn dus assiociatief en toch logisch.

Het hier en nu is dus een regelmatig terugkerend thema net als het bewustzijn en het begrip stilte.

Bij mijn filosofisch denken en spirituele gedachten ga ik niet uit van de grote filosofen, maar bij mijn eigen ervaringen gecombineerd met spirituele denkers als Ekhart Tolle en Jeff Forster die zich bezig houden met het beleven van het nu. In het hier en nu hoeven dingen niet perse een defintie te hebben. Ze zijn er gewoon, zoals vogels hun lied zingen. In het hier en nu is alles wonderbaarlijk. Geen verleden, geen toekomst. Ze zijn altijd nu en altijd absoluut aanwezig. En tevens oneindig en nul.

Zonder dichten zou ik haast niet kunnen, net als het lezen van bekende Nederlandse en Vlaamse dichters. Ik sta er mee op en ga er mee naar bed. Al vanaf mijn 16e jaar. Ik hoop dit nog lang te mogen doen..